Co to jest georadar?

Jeszcze do niedawna nie istniały obiektywne metody pozwalające na ciągłe badanie gruntu, ukazujące jego strukturę wraz z całą infrastrukturą podziemną w postaci rur, kabli, konstrukcji betonowych itd. Mimo, iż pionierski georadar działał już 1929 roku (!) w Austrii, to pierwsze modele pojawiły się na rynku dopiero w latach 70-tych.

Wszystkie dotychczas używane metody pomiarowe stanowią lepsze lub gorsze odwzorowanie rzeczywistości. I tak na przykład metoda otworowa -uważana dotąd za najpewniejszą - tylko w nieznacznym stopniu odwzorowuje rzeczywistą strukturę badanej powierzchni , gdyż jest to metoda punktowa. Mamy więc 100% informacji tylko w miejscach, gdzie wykonano odwierty, jednak brak jej pomiędzy nimi.

Z chwilą, kiedy georadar (ang. ground penetrating radar, GPR) trafił do szerszego grona użytkowników, naukowcy i praktycy otrzymali narzędzie pozwalające na bardzo precyzyjne uzyskiwanie liniowych (a nie punktowych) przekrojów podłoża , wraz z informacjami o obiektach położonych blisko powierzchni ziemi (kable, rury, tunele itp.). Interpretacja uzyskanych danych umożliwiła ponad to określenie głębokości, wielkości, kształtu obiektów, a także w przybliżeniu materiału, z którego zostały wykonane i wiele wiele więcej.

Badania metodą GPR można prowadzić na lądzie, z powietrza, na wodzie i pod wodą, na lodzie i na grząskim gruncie, na śniegu i na stromych zboczach - wszędzie tam gdzie może przejść lub przepłynąć człowiek i gdzie można przeciągnąć antenę georadaru np. na pontonie. W połączeniu z faktem, iż metoda georadarowa jest bezinwazyjną metodą badania gruntu (nie powoduje szkód w środowisku) georadar stanowi niezastąpione narzędzie pracy w każdych prawie warunkach.